3 x doen in La Paz

lapaz
Als je vaker op Travel addict te vinden bent, weet je vast dat ik het niet zo op grote steden buiten Europa heb. Vaak liggen ze wel op de route en ben je min of meer gedwongen er een tussenstop te maken. Maar 9 van de 10 keer vertrek ik met gierende banden naar de volgende bestemming. Gelukkig is er in de buurt van deze steden vaak wel genoeg interessants te beleven. Dit was ook het geval in La Paz, de hoogste stad ter wereld. In deze blog 3 activiteiten die je zeker moet overwegen als je deze Boliviaanse stad bezoekt!

Mountainbiken op de Death Road
Waarschijnlijk heb je er wel eens van gehoord: de Death Road. Deze weg heeft zijn naam te danken aan de vele dodelijke ongelukken die hier gebeuren. Zo’n 300 per jaar! Vanuit La Paz kun je een dagtrip boeken om deze weg te trotseren. Je vertrekt ’s ochtends per busje en wordt op 4700 meter hoogte gedropt met mountainbike. Vanaf daar is het 64 kilometer fietsen naar de eindbestemming, die 3.000 meter lager ligt. Alleen maar downhill dus! Het eerste stuk gaat nog over een geasfalteerde weg, dus daar kun je knetterhard naar beneden zoeven. Het tweede (en grootste) stuk gaat over smalle grindpaadjes, inclusief haarspeldbochten zonder vangrail. Enige voorzichtigheid is hier dus wel op zijn plaats. Soms is het best eng, maar wel supertof! En wat een mooie views onderweg, je kijkt je ogen uit! Laat je niet teveel afleiden door de mooie omgeving, want voor je het weet vlieg je de bocht uit. Je zult niet de eerste zijn, aan de vele herdenkingskruizen langs de weg te zien. Maar als je gewoon normaal doet en niet de uitslover uithangt, kom je ongeschonden de strijd uit. En word je na afloop beloond met een heerlijk buffet, een zwembad en een warme douche voor je weer terugkeert naar je ho(s)tel.

De bergen in
La Paz ligt in een prachtige omgeving en heeft tientallen bergen die je kunt beklimmen in verschillende moeilijkheidslevels. Zelf koos ik voor de Mount Chacataya, omdat de meeste andere tochten me iets te extreem leken (lees: kamperen in de vrieskou en de hele nacht in het pikdonker ijsklimmen met een pikhouweel). We werden eerst per busje een flink stuk omhoog gereden. Fucking scary die tocht; over een 4WD-track vlak langs oneindig diepe afronden. Ik dacht dat het m’n dood zou worden, zoals wel vaker het geval was bij bustochtjes in Bolivia. Maar gelukkig ging het goed. We werden afgezet bij een punt en moesten daarna zelf verder ‘klimmen’ naar de top op 5430 meter hoogte. De klim zelf was niet zo inspannend, maar je merkt wel dat je boven de 5.000 meter zit. Na elke drie stappen moet je even rusten om weer op adem te komen, heel bizar. Maar dan word je ook beloond met een uitzicht waar je U tegen zegt. Het is serieus één van de mooiste vergezichten die ik ooit gezien heb; ruige bergen met besneeuwde toppen en bergmeren in de kleuren rood, paars, oranje, groen en blauw. Niet te beschrijven zo mooi! Daarna brachten we als kers op de taart nog een bezoek aan de Moon Valley, waar aparte rotsformaties het decor vormen van een uniek landschap.

Rondleiding San Pedro gevangenis
Helaas had ik hier zelf geen tijd meer voor, omdat het nogal wat voeten in de aarde heeft dit te regelen, maar andere backpackers vertelden mij in geuren en kleuren over hun bezoek aan de San Pedro Prison. Deze gevangenis in La Paz is waarschijnlijk de meest bizarre ter wereld. Veroordeelde criminelen die hier gevangen zitten, moeten zelf hun cel huren of kopen bij een makelaar! Nou ja, cel… sommige hadden meer weg van een compleet appartement met eigen keuken en badkamer. Bovendien zitten er geen sloten op de deuren en loopt er geen bewaking rond. En wat misschien nog wel gekker is: vrouwen en kinderen van de veroordeelden kunnen ook in de gevangenis wonen!

Om zo’n gevanigeniskamer te financieren, heeft iedereen zijn eigen business binnen de gevangenismuren. Er zijn winkels, snackbars en restaurants. Maar ook wasserettes, kappers en drugsdealers. Sterker nog: als je hier als toerist op bezoek komt, kun je ook gewoon coke bestellen. De backpackers die ik sprak, zaten daar met de hele groep om tafel een lijntje te snuiven. Met een glas whisky of rum erbij, ondertussen de sterke verhalen van de gevangenen aanhorend. Je kon zelfs wat extra gram meenemen voor thuis. Hoe de gevangenen hieraan komen? Wordt gewoon gemaakt in het gevangenislab! Psycho toch?!

Zoals ik al aangaf, is het niet gemakkelijk hier binnen te komen als toerist. Je moet eerst zelf contact leggen met één van de gevangenen. Het vereist dus wel enig speurwerk en een beetje geluk, want uiteraard kunnen de criminelen je ook weigeren. Of het de moeite waard is weet ik niet, maar mijn nieuwsgierigheid was zeker gewekt! Dit moet toch een van de meest bizarre ervaringen ooit zijn?!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.