Abel Tasman: de parel van Nieuw Zeeland

abeltasmann
Het is alweer acht jaar geleden dat ik Nieuw Zeeland bezocht, maar nog steeds staat dit land by far op nummer één als mooiste bestemming. En dan met name het Zuidereiland, waar je de meest ruige natuur en de mooiste wandelroutes vindt. Vandaag neem ik jullie mee naar nationaal park Abel Tasman, waar outdoor-lovers zich op alle mogelijke manieren kunnen uitleven. Te land, ter zee én in de lucht!

Veelzijdig natuurgebied

Abel Tasman is het kleinste nationale park van Nieuw Zeeland, maar je kunt je er prima een (kleine) week vermaken. Zelf verbleef ik vijf nachten in dit natuurpark; voor mijn doen is dat erg lang! Maar de omgeving is ronduit schitterend. Mooie goudgele stranden, onbewoonde eilandjes, watervallen, weelderige bossen, kliffen, grotten…noem maar op. Als je van basic houdt, is Old Mac Donalds Farm (juist ja, die van het liedje) in Marahau een prima slaapplaats. Ze hebben er cabins, een dorm of tenten met stretchers (vanaf 17 dollar) en je zit dan midden in de natuur.

Avontuur op zee

Wij besluiten de eerste dag te gaan kajakken op zee, want dit is de activiteit waar Abel Tasman om bekend staat. De zee is hier heel rustig, dus kajaktripjes zijn relatief veilig. Na een lange en zorgvuldige instructie kunnen we op pad. Ik heb al tig keer gekanood, maar dit blijkt toch even wat ingewikkelder. Gelukkig beginnen we in de stralende zon met kabbelend water. Heel chill dus. Als we aan het lunchen zijn op een onbewoond eiland, wordt het water opeens superwild. Zo wild dat we niet meer weg komen, omdat de kano steeds wordt teruggeslagen als we voorbij de branding proberen te komen. Maar zoals altijd het geval is, hebben we ook nu weer een redder in nood die ons een handje helpt.

Lekker eigenwijs

Eenmaal terug op het water, vinden we die hoge golven eigenlijk wel tof. We besluiten nog een stukje verder te varen naar een volgend eiland, waarbij we gezelschap hebben van zeeleeuwen vlak naast de kajak. Maar als het harder en harder gaat waaien, besluiten we toch maar terug te gaan. Makkelijker gezegd dan gedaan. We worden alle kanten op geslingerd en de golven slaan meerdere keren over ons heen. Ondertussen moeten we alle kracht bijzetten om niet op de rotsen af te stevenen. Want als een golf ons daar te pakken krijgt, hebben we op z’n zachtst gezegd een probleem. Uiteindelijk komen we veilig aan wal, waar de gidsen ons al ongerust en bezorgd staan op te wachten. Schijnt toch best gevaarlijk te zijn met deze omstandigheden op zee. Maar ik vond ’t wel tof! Lekker avontuurlijk :).

Inland Track

De dag erop verruilen we de zee voor vaste grond onder onze voeten en gaan we een deel van de bekende Inland Track lopen. Die blijkt echter nogal toeristisch. Na elke minuut 20 keer gedag zeggen tegen iedereen die je tegenkomt (irritant!), besluiten we van het pad af te gaan en een alternatieve route te kiezen. Dwars door de bush bush, maar wát een rust! We komen gelijk geen hond meer tegen. Een half uur later begrijp ik waarom: deze track is niet te doen! Na een supersteile klim van twee uur in de verzengende hitte bereiken we het puntje van de top en worden we beloond met een fenomenaal uitzicht. Is dat harde werken niet voor niets geweest! En die blaren? Ach, die verdwijnen vanzelf weer ;).

Kustroute

Omdat ik zo van hiken houd, plak ik er nog een dagje wandelen achteraan. Mijn reismaatje houdt het voor gezien en vermaakt zich op het strand. Met de watertaxi laat ik me afzetten bij Bark Bay, zo’n 20 kilometer verderop. Maar niet voordat we langs de Split Apple Rock en een zeeleeuwenkolonie zijn gevaren en dolfijnen hebben gespot. Vanuit Bark Bay loop ik terug naar Marahau via een deel van de 51 km lange Coastal Track. Wederom een bekende hike en dus toeristisch, maar wel heel goed begaanbaar en erg mooi. De uitzichten met baaien vol azuurblauw water lijken zo uit een reisgids te komen! Als je de tijd hebt, moet je zeker weten een stuk van deze route lopen!

Nog tijd over?

Zoals ik al zei: vervelen is hier niet nodig! Want naast hiken en kajakken zijn er nog talloze andere activiteiten mogelijk. Parachute springen, windsurfen, kitesurfen, mountainbiken, duiken, snorkelen, met zeehonden zwemmen, canyoning, zeilen….het is zelfs mogelijk om zelf een stuntvliegtuig te besturen! Of je strijkt gewoon neer op één van die mooie stranden. ’s Avonds kun je een bezoek brengen aan de plaatselijke pub, waar regelmatig jamsessies worden gehouden. Er hangt een lekker hippiesfeertje.

Volgens mij is het wel duidelijk dat ik fan ben van dit fantastische natuurpark 😉
En jij? Ben je net zo enthousiast als ik na het lezen van deze blog?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.