Een spannende hike op de hoogste vulkaan van Nieuw Zeeland

headerNa Thailand was Nieuw Zeeland de tweede verre bestemming die ik bezocht. Nog steeds heb ik daar wel een beetje spijt van, want al die andere landen waar ik daarna doorheen heb gereisd, vallen nog altijd in het niet bij de schoonheid van dit diverse land. Het is tevens de plek waar ik het hiken ontdekte. Wat wil je in een land met zoveel bergen, gletsjers, vulkanen, meren en hiking trails?! Ik zou niet eens meer weten hoeveel verschillende tochten ik heb gelopen daar, maar er is er één in het bijzonder die me heel goed is bijgebleven. Daar vertel ik je vandaag graag meer over.

Mount Ruapehu
De Mount Ruapehu (wat ‘lawaaierige kuil’ betekent) maakt deel uit van het Tongariro national park (LINK), waar ik vorige week een fotoblog over postte. De naam is wat misleidend, want het gaat hier niet om een berg maar om een vulkaan. De hoogste van Nieuw Zeeland (2797 m) wel te verstaan. Dit gebied is vanwege zijn overweldigende natuur één van de bekendste outdoor bestemmingen van het land.

ruapehu

Een dom besluit

Samen met mijn reisbuddy verbleef ik 3 nachten in deze omgeving. We kwamen net terug van de Tongariro Alpine Crossing, toen we hoorden dat je ook de Mount Ruapehu kon beklimmen. Dat leek ons een prima plan voor de volgende dag, want we hadden de smaak goed te pakken. We kregen een lift van een meisje uit ons hostel en werden gedropt bij Iwikau Village, waar we de stoeltjeslift moesten nemen tot Knoll Ridge. Die zou echter pas 2 uur later open gaan, dus we besloten om ook het eerste deel maar te voet af te leggen. Hadden we dat maar nooit gedaan!

Tijdens het schrijven van deze blog, googelde ik even de route die we destijds hebben gelopen en kreeg meteen de volgende melding in beeld: ‘The crater climb is an unformed route and is only suitable for fit, experienced and well equipped people who can make effective judgments about alpine and volcanic hazards’. Goed; dat wisten wij dus niet op dat moment en vol goede moed gingen we de berg op…

miekruapehu

Angsten overwinnen
We staan aan de voet van de vulkaan en hebben geen idee welke kant we op moeten. Er is geen route te bekennen en na 3 keer verkeerd lopen, besluiten we maar gewoon op handen en voeten via de rotsen omhoog te klimmen. Het eerste stuk gaat dat nog wel aardig, tot we bij een soort klimwand komen waar we naast een diepe afgrond moeten oversteken. “No way dat ik daar langs ga!” roep ik paniekerig naar mijn reisbuddy. Maar mevrouw hangt al en is niet van plan weer terug te komen. Niet veel later sta ik ook veilig aan de overkant, al zie ik nu al op tegen de terugweg.

Half way
Na 2 uur klimmen en klauteren komen we bij Knoll Ridge aan, waar we even kunnen opwarmen in het restaurant. Daar blijkt dat de stoeltjeslift helemaal niet open gaat. Er staat een harde wind en het zou te gevaarlijk zijn om naar de top te hiken. Maar wij willen per se door, anders hebben we dat eerste klotestuk voor jan met de korte achternaam gelopen. In het restaurant maken we kennis met een groepje mannen uit Auckland die ook de top op gaan. We besluiten ons bij hen aan te sluiten. De beste beslissing ever, want anders hadden we de top nooit bereikt!

topruapehu

Zo veranderlijk als het weer
De wind is inmiddels iets gaan liggen, maar het wordt wel steeds bewolkter. Op een gegeven moment is er nog maar een paar meter zicht. Best lastig, aangezien er geen pad is en de hele route via rotspartijen gaat. Als we na 2,5 uur bikkelen en afzien bij het kratermeer aankomen, is er dan ook helemaal niets te zien en belanden we in een heftige sneeuwbui. Teleurgesteld keren we weer om en van het ene op het andere moment klaart het even later op. Kunnen we toch nog iets van de krater zien 🙂

Glijden maar!
De terugweg gaat een stuk sneller dan de weg omhoog. De mannen hebben plastic tasjes bij zich, die we gebruiken om op onze kont naar beneden te glijden. En dat ging hárd! Echt supervet! Na 1,5 uur stonden we weer op Knoll Ridge en de stoeltjeslift was inmiddels geopend. Gelukkig maar, want die klimwand had ik geen tweede keer aangekund denk ik ;).

glijden

Info over de trek
Wil je de Crater Climb ook doen? Dan is het wel verstandig even een gids in te huren, tenzij je over genoeg ervaring beschikt natuurlijk. Zoals ik al zei is de route niet gemarkeerd en is het makkelijk om te verdwalen, zeker als het weer omslaat. De tocht is in totaal 10 kilometer en als je alles loopt, ben je zo’n 7 uur zoet. Maar het is zeker een een mooie aanvulling op de Tongariro Alpine Crossing!

Vertel; lijkt jou het wat, zo’n avontuurlijke hike?

 

 

 

 

 

 

2 thoughts on “Een spannende hike op de hoogste vulkaan van Nieuw Zeeland

  1. Haha, dit klinkt wel heel avontuurlijk! Gelukkig zijn jullie veilig boven, en weer beneden, gekomen en klaarde het uiteindelijk toch nog op.

    Ik houd heel erg van hiken, maar het moet wel veilig zijn. Vraag van tevoren dus ook altijd of het ook voor amateurs geschikt is 🙂

    Reply
    1. travel addict

      Post author

      Haha, verstandig 😉 Misschien moet ik die gewoonte van je overnemen voor ik weer halsoverkop ergens aan begin...

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.