First thoughts about Nepal

image2-5En toen waren er ineens weer drie weken voorbij. Weken waarin ik niet heb geblogd. Maar wat wil je in een land waar er 80 procent van de tijd geen stroom is, waar de wifi zo traag is als dikke stront en waar in allerlei andere opzichten de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Juist ja, ik ben in Nepal!

Na drie dagen genieten van het goede leven in Bangkok, waar ik mezelf van massagesalon naar restaurant naar zwembad sleepte en weer opnieuw en nog een keer, vloog ik naar Kathmandu. Een dag later mocht ik mijn wederhelft van het vliegveld halen, die me twee weken komt vergezellen op mijn trip. Eindelijk :)) Wat we de afgelopen weken zoal hebben beleefd, vertel ik je vandaag in deze post! 

Same same...
Nepal doet me in veel opzichten aan India denken: de complete chaos, de stoffige straten met los liggende stoeptegels waar je bijna je nek over breekt, de primitieve manier van leven, het hoge viezigheidsgehalte, de fietsriksja's, de opdringerige bevolking...

But different
Maar toch heeft het land iets eigens, iets waarmee het zich onderscheidt van alle andere Aziatische landen die ik tot nu toe bezocht heb. Al kan ik niet precies benoemen wat het is. Het moet een combinatie zijn van de typerende (vaak vervallen) tempels, de vele gekleurde gebedsvlaggen die zo kenmerkend zijn voor het straatbeeld, de geur van wierook die je overal tegemoet komt, de bergen met zijn vele outdoor-mogelijkheden en de rustgevende mantra's die uit de speakers rondom de tempels komen.

image1-4

Het dak van de wereld
Er was voor mij slechts 1 reden om naar Nepal te gaan: de Himalayas. Als groot liefhebber van bergen en hiken moest ik dit beroemde dak van de wereld een keer zien en ervaren. En dat is wat mij betreft nog steeds de enige reden om dit land te bezoeken. De andere twee bekende toeristische plekken van het land zijn leuk voor erbij, maar vallen in het niet bij die machtige bergen. Toch zal ik alledrie de highlights even meenemen...

Kathmandu en omgeving
Als je naar Nepal gaat, zal je je trip hoogstwaarschijnlijk in de hoofdstad beginnen en eindigen. Ik verwachtte een super religieuze, oude, mooie, vredige stad aan te treffen, maar dat beeld bleek niet helemaal te kloppen. De smalle straatjes zijn vooral druk en vies, op elke straathoek wordt hasj aangeboden, de meeste tempels zijn in verregaande staat van vergane glorie en overal zijn de verwoestingen van de aardbeving van vorig jaar te zien. Maar tegelijkertijd is het ook een moderne stad, vol leuke eettentjes in verborgen hofjes en op dakterrassen of balkonnetjes. Het bekende Durbar Square vond ik vies tegenvallen. Je betaalt ruim 8 euro om even over een plein te wandelen met een paar verpauperde gebouwen vol duivenkak. Wat een afzetterij. De tempels Swayambhu (met de vele apen) en Pashupatinath (met de openbare lijkverbrandingen) vond ik dan weer wel de moeite waard. Ook het plaatsje Bauddha, waar je de grootste stoepa van Nepal vindt, is heel sfeervol met talloze cafeetjes eromheen. Hier speelde ik nog een spelletje lost & found met m'n telefoon. Ik was 'm verloren en dacht dat ie in de taxi uit m'n zak was gevallen. We werden doorverwezen naar een politiebureautje in de straat om camerabeelden terug te kijken. Onze taxi kwam in beeld, maar helaas was het nummerbord niet te lezen. Meneer agent kwam met het briljante idee mijn eigen nummer eens te bellen en zowaar: er werd opgenomen!! Blijkbaar was ie uit m'n zak gevallen bij het uitstappen en een eerlijke local stond al een half uur op dezelfde plek te wachten tot de eigenaar zou bellen. Echt...ik kon die man wel zoenen!

De steden Patan en Bhaktapur behoren samen met Kathmandu tot de drie koningssteden in de Kathmanduvallei en worden allebei vaak aangeraden voor een dag-of zelfs meerdaagse trip. In Bhaktapur kun je nog wel een paar uur rond wandelen. Het is een groot dorp met een autovrij centrum waar de tijd minimaal 100 jaar lijkt te hebben stilgestaan. Er zijn een aantal mooie pleinen, maar de straatjes eromheen zijn net zo interessant om doorheen te struinen. Vrouwen zitten te breien op de stoep voor hun huis, oude mannetjes spelen een potje schaak voor de tempels en er worden allerlei ambachten bedreven in de kleine garages. Maar in Patan is echt niks te beleven, dat heb je in een half uur gezien. Skippen dus!

Powerrrteam beats de Himalayas
Er zijn verschillende gebieden in Nepal waar je een trekking in de bergen kunt maken. Wij besloten voor het Annapurnagebergte te gaan, mede door de goede bereikbaarheid en de aanwezigheid van lodges, eettentjes en warme douches op de trails. Niet onbelangrijk lijkt me 🙂 Aanvankelijk wilden we de zesdaagse Ghorepani Circuit Trek doen, maar we kwamen er al snel achter dat we megasnel waren en met ons tempo in drie dagen klaar zouden zijn. Daarom besloten we de route naar het Annapurna Basecamp erbij te pakken. Dat ligt met 4.200m een stuk hoger dan we van plan waren, dus echt voorbereid qua kleding waren we niet. Overdag was het allemaal prima te doen, maar zodra de zon wegging werd het berekoud! Had ik toch even spijt dat ik die grote zak snoep had verkozen boven m'n thermojack ;).

image3-3

We hadden een paar lokale gidsen gevraagd hoe lang we minimaal nodig zouden hebben. Vier dagen vanaf Poonhill, luidde het devies. Sneller kon eeeecht niet. En toch stonden wij in 2,5 dag boven 🙂 Zelfs op het stuk door de sneeuw haalden we in onze zomeroutfits hele groepen wannabe-pro's met supersonische walking boots en gogo Gadget wandelstokken in. Maar goed ook, want dat was de enige dag waarop het kraakhelder was en de views adembenemend mooi waren. Wat een indrukwekkend stukje natuurschoon zeg, we waren er stil van. Daarna moesten we nog twee dagen teruglopen naar het beginpunt en konden onze spieren (en wij zelf) onderweg nog even bijkomen in de hotsprings. Het was een heerlijke week waar ik nog lang niet over uitgepraat ben. Daarom zal ik op een later moment nog een aparte blog over deze fenomenale trekking schrijven. Inclusief frustraties over Japanners en 300.000 traptreden, varkens die onder je slaapkamerraam geslacht worden, onze bedlegerigheid en uiteraard wat praktische info voor als je deze tocht zelf wilt lopen.

Chitwan national park
Het is 7 uur 's ochtends als we vanuit de kano de jungle instappen en naar de instructies van onze gidsen luisteren: 2 Nepalezen van 1,5 meter met een bamboestok als enige wapen. "Als je een tijger, beer of luipaard ziet, moet je oogcontact houden en langzaam achteruit lopen. Bij een agressieve olifant of neushoorn zigzaggend de bosjes inrennen en al lopend je kleren uittrekken." We reageren wat lacherig en zijn nog steeds in de veronderstelling dat we niet meer gaan zien dan een meerkoet en een  pauw. Dit naar aanleiding van onze ervaring in Yala NP in Sri Lanka. En vanwege die bamboestok natuurlijk ;).

Tot onze grote verbazing zien we binnen twee minuten het gigantische achterwerk van een neushoorn, die op zijn dooie gemak op wat blaadjes staat te kauwen. What the fuck?! En daar blijft het niet bij; in totaal zien we maar liefst 9 van deze big mama's, sommige op slechts 20 meter afstand. Even later staan we net oog in oog met een beer als we van heel dichtbij gebrul horen. Een tijger, beweert de gids. Ik kan je vertellen dat ik 'm toen wel ff kneep. Het zal me toch niet gebeuren dat ik straks tussen een fokking beer en een tijger in sta en mijn leven afhangt van die midget met z'n bamboestok?! Maar helaas (of misschien dus gelukkig) laat de tijger zich niet zien. Wel wordt ons op een later moment nog een keer de stuipen op het lijf gejaagd als een andere beer grommend de bosjes uit komt rennen, recht op ons af. Maar blijkbaar schrok meneer beer ook van ons, want opeens droop ie af met de staart tussen z'n benen. Houdoe en bedankt! Verder zien we veel herten en een aantal wilde zwijnen en apen.

image5-2

Ik vond de wandelsafari verrassend leuk, maar dat kwam ook doordat wij een hele goede dag hadden qua dieren. Als je niks ziet is er geen reet aan denk ik. Al zit je bij elk ritselgeluid toch even in spanning over wat je aantreft. De kans om een tijger te zien is slechts 3%, maar toch...je zal maar net geluk hebben! Ook leuk om te doen in dit plaatsje is een bad nemen in de rivier met een olifant. Elke dag om 10.30 worden de olifanten gewassen en voor nog geen euro mag je mee het water in. Aanrader!

Mixed feelings
Al met al weet ik nog niet zo goed met wat voor gevoel ik Nepal straks achterlaat. Ik moet alle indrukken nog even laten berusten om er echt een oordeel over te vellen denk ik. Aan de ene kant vind ik het een puur en authentiek land, dat machtig mooi en indrukwekkend is qua natuur en een walhalla voor outdoorliefhebbers. Aan de andere kant werd ik af en toe gek van de bevolking die continu iets van je wil en het gebrek aan stroom, warm water of gas. En dan heb ik het nog niet eens over de reisdagen gehad; die waren verschrikkelijk! Ik heb inmiddels al in aardig wat landen met de bus gereisd en vaak genoeg met klamme handjes van het angstzweet de rit uitgezeten. Maar de busreizen in Nepal slaan echt alles! Suïcidale kamikazechauffeurs, bussen uit 1883 waar geen enkele vering meer in zit, temperaturen die de 40 graden aantikken wegens gebrek aan airco, stukgeslagen bergwegen vol slome vrachtwagens die je 200 km lang moet inhalen, de hele rit kotsende locals voor, achter en naast je. Echt hoor; ik kan er een aparte blog aan wijden! Wordt vervolgd ;).

Gisteren heb ik mijn lover weer op het vliegtuig naar Nederland gezet en morgen vlieg ik zelf door naar China! Waarschijnlijk het laatste land deze trip. Ik ben er heel nieuwsgierig naar en kan niet wachten deze regio te gaan ontdekken!

6 thoughts on “First thoughts about Nepal

  1. Ik ben zó benieuwd naar Nepal! Wel heel jammer dat het ook best wat mindere kanten heeft. En die hike! Lijkt me fantastisch. Ben benieuwd naar de rest van de foto's!

    Geniet nog van je reis!

    Reply
    1. travel addict

      Post author

      Tsja dat is slechts mijn mening hoor, misschien zie jij die mindere kanten niet eens 😉 Meer foto's volgen als ik thuis ben...kan camera niet inpluggen op tablet :s Jij alweer beetje geacclimatiseerd in NL?

      Reply
  2. Jeetje, dat klinkt behoorlijk negatief! Jammer zeg. Vooral na wat er allemaal gebeurt is in dit land. Dat er bijna geen stroom is, tja, dat kun je verwachten.
    Maar dat is ook jouw mening.
    Ik vond Nepal echt geweldig. India was top en heerlijk chaotisch, Nepal daarentegen was een stuk rustiger en prachtige natuur. Dat mooie contrast.
    Vond Kathmandu, Bhaktapur en Patan wel echt de moeite waard, zo authentic, die geweldige tempels, de sfeer en lieve mensen. En de andere plekken die we bezocht hebben vonden we ook aanraders.

    Hopelijk, als alles op je in hebt laten werken, ben je alsnog enthousiast 😉
    Maar ieder zijn ding natuurlijk, dat is ook het mooie aan reizen. Je moet een land zelf ervaren.

    Veel plezier nog

    Reply
    1. travel addict

      Post author

      Hey Daphne!

      Ik ben zeker niet alleen maar negatief over Nepal hoor! De Himalayas waren absoluut een hoogtepunt van mijn reis, daar kan niet veel aan tippen 🙂
      Ik vond het alleen niet zo'n relaxed reisland op de één of andere manier... Maar dat ben ik, gelukkig zijn er genoeg anderen die dat wel vinden 🙂
      En toch wil ik zeker nog wel eens terug om meer van die machtig mooie bergketen te zien!
      Blijf er dus een beetje gemixte gevoelens over houden...sorry maar kan er niet meer van maken ?

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.