Mijn tweede kennismaking met India

FullSizeRenderEr is volgens mij geen bestemming waar de meningen zo over verdeeld zijn als India. You love it or you hate it, iets er tussenin hoor je niet vaak. Het land stond jarenlang ergens ver onderaan mijn bucketlist. Maar toen ik ruim 4 jaar geleden onverwachts het zuiden van India bezocht, werd ik nieuwsgierig naar het noorden. Het 'echte India' zeg maar. Ik wist toen nog niet echt wat ik van het land moest vinden. Maar nu ik ook in Delhi, Agra, Jaipur en Varanasi ben geweest weet ik dat wel! In deze blogpost lees je over mijn tweede kennismaking met dit bijzondere land.

India is eigenlijk met geen pen te beschrijven. Het is een land dat je moet ervaren met al je zintuigen. Wat je voelt, ziet, ruikt, hoort en proeft is simpelweg niet over te brengen op papier. En toch ga ik een poging doen ;). Door jullie te vertellen wat ik de afgelopen anderhalve week allemaal heb mogen zien en ervaren.

Hoogte-en dieptepunten

De Taj Mahal tijdens zonsopkomst in volle glorie aanschouwen was één van de hoogtepunten van mijn reis door India. Wat een indrukwekkend bouwwerk is dat zeg, net als een aantal andere monumenten die ik heb gezien. Maar de schoonheid van sommige paleizen, tempels en moskeeën staat in schril contrast met de bergen rottend afval waar koeien, varkens en zwervers in staan te graaien. De rust die je ervaart in deze gebouwen vormt een scherpe tegenstelling met de constante chaos en drukte in een stad waar meer mensen wonen dan in Nederland. Ik heb gezien dat mensen soms met meer dan vijftig man in een huis wonen. En dat huis is een stuk kleiner dan dat van jou en mij. Gelukkig speelt het leven in India zich grotendeels buiten af. Mede hierdoor krijg je als toerist heel gemakkelijk een kijkje in het dagelijks leven van veel mensen. Het maakt niet uit waar je bent, je kunt gewoon ergens gaan zitten en uren om je heen kijken. Je valt ongetwijfeld van de ene verbazing in de andere. Mensen die zonder enige gene zitten te poepen op een grasveld en hun kont met de blote hand afvegen. Koeien, kamelen en voetgangers met grote fruitkarren die op hun dooie gemak door de onoverzichtelijke verkeersstroom wandelen. Roekeloze chauffeurs van trucks, auto's, bussen en tuktuks die non-stop claxonneren en allemaal denken dat ze voorrang hebben.  De straat oversteken als westerling is hier dan ook een flinke uitdaging. En de bijna-botsingen in een gemiddeld tuktuk-ritje van 10 minuten zijn niet op twee handen te tellen. Spookrijders op de snelweg zijn eerder regel dan uitzondering. En op de tussenstrook groen van zo'n autoweg zie je kinderen die daar leven en die elke dag de uitlaatgassen van tienduizenden voertuigen inademen. Naar het zielige straathondje dat letterlijk kermend ligt te sterven kijkt niemand om.

image3

Zoveel te zien!

Je ziet ook oude mannetjes met tulband en lange witte baard die rustig thee zitten te drinken langs de weg. Op het platteland rijd je langs hutjes gemaakt van koeienstront, terwijl een stukje verderop een bruiloft gaande is met veel pracht en praal en witte paarden. Vrouwen lopen over het algemeen in prachtige traditionele sari's met veel blingbling. En er is nog meer.... De meest verrukkelijke curry's ter wereld bijvoorbeeld. Het verdwalen en afdingen in de vele bazaars waar ze alles verkopen wat je maar kunt bedenken. Continu aangestaard worden door locals. En om de haverklap met ze op de foto moeten. De geur van een open riool in steden waar de temperaturen tot 50 graden kunnen oplopen, met de daarbij horende zwermen strontvliegen. De olifanten in Jaipur die beschilderd met bodypaint als levend kunstwerk rondlopen. Mannen die hun haar laten knippen of hun baard laten scheren op de markt. Of gewoon knaloranje verven; doe 'na gek. Er is zo gigantisch veel te zien!

image2

Een compleet andere wereld

Maar het echte India ervoer ik pas in Varanasi, waar dagelijks tussen de 150 en 200 lijken worden verbrand onder het toeziend oog van honderden mensen. De lijken worden via de ghats (brede trappen) naar beneden gedragen en eerst in het heilige water van de Ganges ondergedompeld alvorens ze de brandstapel opgaan. Staat de  fik erin, dan moet het lichaam minimaal 3 uur branden. Bij dit voor de Indiërs zo alledaagse ritueel zijn overigens alleen mannen aanwezig. Vrouwen zijn te emotioneel en dat is niet goed voor het karma van de overledene. Ik ben in een hospice geweest, waar oude en zieke mensen liggen te wachten tot ze doodgaan. Heel naar. Even later zag ik het ene na het andere lichaam de brandstapel opgaan, terwijl de familie er rustig bij staat te kleppen en koeien, geiten en honden door de bergen as snuffelen. Ik vraag mezelf af hoe zoiets lugubers zo vredig kan  ogen, terwijl ik wat stukjes as van mijn shirt sla en naar het hoofd op de brandstapel een meter voor me staar.

image1

India is...

Smalle straatjes met piepkleine winkeltjes, waar kinderen op blote voeten door de koeienstront rennen. De honderden straathonden met schurft, rochelende mensen, geiten, een doordringende pislucht, rond slingerende aapjes... India is chaotisch, smerig, mooi, overweldigend, onvoorstelbaar druk, arm, divers, rauw, puur, bizar, niet te bevatten, aangrijpend, vermoeiend, kleurrijk, anders.

Maar bovenal fascinerend. Want of je het nou leuk vindt of niet, je kan niet ontkennen dat deze bestemming je niet intrigeert. Alleen al daarom zou iedereen eens een bezoek moeten brengen aan dit land. Het verrijkt je wereldbeeld, het relativeert en het maakt je een dankbaar mens. Dankbaar voor het feit dat je in Nederland bent geboren. Dat je de mogelijkheid hebt de wereld rond te reizen. Dat je een kijkje in het alledaagse leven van India kunt krijgen. En dat je daarna - gelukkig - weer weg kan. Want die 10 dagen voelen aan als een maand door alle intense indrukken die je te verwerken krijgt. Maar ik had het voor geen goud willen missen. Bedankt India, voor deze mooie ervaring!

 

6 thoughts on “Mijn tweede kennismaking met India

  1. Wat ontzettend goed en treffend geschreven dit... alsof ik even weer in India was. 🙂 Gek genoeg dacht ik alle 5 de keren: zo, nu snap ik het wel met India, het is zo heftig... dat hoeft even niet meer. En elke keer ga ik weer terug, omdat al zodra ik thuis ben het weer begint te kriebelen. Wat is dat toch met India? 🙂

    Reply
    1. travel addict

      Post author

      Dank je voor het compliment 🙂
      Het is en blijft een bijzonder land dus ik snap je helemaal!
      Maar voorlopig ben ik er weer even klaar mee haha 😉

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.