Reisanekdotes: autoritaire eikels aan de grens

grenswacht
De ene keer verloopt het vlekkeloos, de andere keer ben je uren kwijt. Ik heb het over grensovergangen, niet mijn favoriete onderneming tijdens het reizen. In Azië heb ik er gelukkig nooit echt gezeik mee gehad en waren alle formaliteiten meestal binnen een half uur afgehandeld. Klaar voor het volgende land! Vooral als je de grens te voet moet oversteken, kan ik me daar best euforisch bij voelen. Nieuwe culturen, nieuwe mensen, nieuwe valuta, nieuw eten en bovenal nieuwe avonturen! Let’s go 🙂

Geldwolven
Dat het ook anders kan, ontdekte ik in Midden Amerika. Ik was mijn reis begonnen in Mexico en na een week of drie besloot ik dat het tijd was voor land nummer twee: Belize. Via mijn hostel regelde ik transport van Palenque naar Belize City per busje. We waren met een man of tien en eenmaal bij de grens aangekomen, moesten we ieder zo’n twintig euro tax betalen. Nu had ik toevallig net in mijn reisgids gelezen dat dit helemaal niet gebruikelijk is en dat die mannetjes daar het geld gewoon in eigen zak steken. “Daar pas ik voor!” dacht ik. Om die autoritaire eikels een lesje te leren, ging ik een partijtje stennis schoppen met mijn zojuist opgedane kennis. Handig? Niet echt…

Wie het laatst lacht…
De douaniers waren niet echt onder de indruk van mijn scheldkanonnade en weigerden mijn paspoort te stempelen. Ook de buschauffeur was niet gecharmeerd van mijn gedrag, dus ik werd met bagage en al de bus uit gegooid. Hier gingen ze niet op wachten. Logisch ook. Maar ja…daar sta je dan opeens met je bek vol tanden in the middle of nowhere. Zonder geld ook nog eens, top echt!

Met mijn ziel onder m’n arm liep ik naar het eerste het beste cafeetje in de buurt, waar ik tussen de locals nog een toerist zag zitten. Het bleek een kwieke 60-jarige man uit de Jordaan te zijn, die in precies hetzelfde schuitje zat als ik. Met één belangrijk verschil: hij had wel geld bij zich.

Omkoperij
Frans uit de Jordaan trakteerde me op een bakkie leut en daarna bedachten we een plan de campagne. Blijkbaar draait het hier allemaal om geld, dus dat was precies het middel dat we gingen gebruiken om het land van de sombrero’s, tapas en tequila eindelijk te kunnen verlaten. Zo heeft corruptie toch nog z’n voordelen ;). We observeerden het grenshokje een tijdje, tot we in beeld hadden welke personen er allemaal betrokken waren bij de douane. We pikten de meest sympathiek ogende man eruit en betaalden hem wat smeergeld in ruil voor een stempel van zijn collega. Een heel gedoe, maar een paar uur later (en uiteindelijk meerdere tientjes armer dan wanneer we direct betaald hadden) stonden we in Belize.

Tijd voor het volgende avontuur! En de les die ik hieruit getrokken heb? Voortaan gewoon zonder morren die paar euro betalen. Scheelt je een hoop gedoe. En uiteindelijk dus ook geld 🙂

 

2 thoughts on “Reisanekdotes: autoritaire eikels aan de grens

    1. travel addict

      Post author

      Gelukkig valt het in Zuid-Amerika wel mee voor zover ik me kan herinneren 😉
      Hoe bevalt het daar?

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.