Reizen: FOMO & keuzestress

header

In mijn studententijd was er geen feestje dat ik miste. Bij elke sociale aangelegenheid was ik van de partij. Want ja; het zou maar net hét evenement zijn waar iedereen razend enthousiast over was en nog jaren over zou napraten. Dan mocht het natuurlijk niet zo zijn dat ik dat gemist had. Het mag duidelijk zijn; ik had nogal last van FOMO (Fear Of Missing Out). Gelukkig ben ik daar overheen gegroeid en kan ik tegenwoordig ook genieten van een chille avond op de bank :). Behalve als het op reizen aankomt. Dan komt die FOMO toch soms ineens weer bovendrijven…

Onstilbare reishonger
Sinds mijn eerste verre reis naar Thailand in 2006 heb ik zó’n ongelofelijke drang om de wereld te ontdekken. Het liefst zou ik alle landen bezoeken. Op een paar bestemmingen onderaan mijn bucketlist na ;). En dat moet dan ook nog allemaal zo snel mogelijk. Want ja, je zou volgend jaar maar opeens de pijp uitgaan… dan is het zonde als je bepaalde bestemmingen nog niet gezien hebt. Zo redeneer ik dan. Slaat natuurlijk nergens op, want als je dood bent kun je daar niet meer over nadenken. Maar ja, het gevoel wint het wel vaker van de logische redenering van het verstand, dus die reishonger blijft opdringerig aanwezig. reismoe1

Keuzestress
Ik ben nou niet bepaald een stressgevoelig persoon. Ik durf zelfs glashard te beweren dat ik nog nooit stress heb ervaren. Althans; op werk- en privégebied dan. Keuzestress ken ik wel. Want ondanks het feit dat ik 5x per jaar op reis kan, wil ik natuurlijk wel de leukste bestemmingen kiezen. En dat is soms best lastig. Want op basis waarvan kies je die uit? Ik luister vaak naar tips van vrienden en backpackers die ik tegenkom. Maar dat zegt niet altijd iets. Iemand anders kan helemaal wild zijn van een land, terwijl ik het nogal vind tegenvallen. Of omgedraaid. Hoe je een bestemming ervaart, hangt immers van zo veel dingen af. Je interesses, de mensen die je tegenkomt (of met wie je reist), het weer, eventuele pech- of geluksmomentjes, etc.

Het gras van de buren…
Instagram vind ik ook een handig en leuk middel om me te oriënteren op een volgende trip. Heerlijk plaatjes kijken! Het gevaar hiervan is dat het gras altijd groener lijkt bij de buren. Die ene leeuw die zo dichtbij lijkt op de foto, was in werkelijkheid nauwelijks te zien. Lang leve de telelens! En na het zien van tachtig kleurrijke foto’s met een bepaalde filter van dat ene strand in Thailand, valt de grauwe werkelijkheid opeens vies tegen. Of je verveelt je na 2 dagen op dat mooie strand helemaal te pletter, omdat er verder niks te doen is. lakemckenzie

Hoe kies je goed?
Dus ja… hoe weet je dan dat je goed kiest? Simpel: dat weet je niet van tevoren. En dat is eigenlijk maar goed ook. Je moet tenslotte wel iets aan de verbeelding overlaten en verrast kunnen worden. En ja, soms valt een bestemming een beetje tegen. Maar dat laat je dan wel weer extra genieten van het land dat je wél in positieve zin verrast.

Als ik weer eens zo’n stressmomentje heb, dan luister ik naar de relativerende woorden van een vriendin van me. Dat ik me moet realiseren hoe ontzettend bevoorrecht we zijn dat we zo vaak kunnen reizen en de kans krijgen zoveel van deze mooie wereld te zien. En zo is het maar net, zelfs als een plek een beetje tegenvalt :).

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *