Tasmanië: het kleine broertje van Nieuw Zeeland

header tasmanieVeel mensen bezoeken alleen de oostkust van Australië en slaan de rest van het land over. Zo zonde! Ik vond juist de outback en de westkust supermooi. Een ander pareltje is Tasmanië; het eiland onder Australië. Je zou het niet zeggen, maar ondanks de relatief kleine oppervlakte is het ontzettend divers en heeft het wel wat weg van Nieuw Zeeland. Mooie stranden en ruige bergtoppen wisselen elkaar af en het is the place to be om gave hikes te maken! Doe dit wel in de zomer (onze winter dus), want in de winter zijn de meeste paden onbegaanbaar vanwege de sneeuw.

De oostkust
De oostkust van het eiland kenmerkt zich vooral door zijn mooie stranden en prachtige natuurparken. Het is dan ook een walhalla voor natuurliefhebbers en wandelaars. Een absolute must is het aan zee gelegen Freycinet National Park met zijn beroemde, veel gefotografeerde Wineglass Bay. Op dit punt worden twee baaien met helderblauw water van elkaar gescheiden door een smalle strook zand. Absoluut een Kodakmomentje waard!

Sla ook Mount William National Park niet over. Hier vind je de mooiste afgelegen stranden. Houd je meer van hiken in de bergen? Dan is Mount Hartz een betere optie. Hier loop je langs meren, mooie vergezichten en watervallen of je trotseert de Hartz Peak van 1253 meter hoog. Met de laatste wandeling ben je zo’n vier tot vijf uur bezig. Of ie de moeite waard is weet ik niet, want bij ons was het te bewolkt om iets te zien.

De westkust
De echte diehard outdoor fanaten moeten echter bij de westkust zijn. Daar liggen de ruigste parken die vooral geschikt zijn voor de gevorderde lopers. Mijn favoriet was het Cradle Mountain – Lake St Clair National Park, het meest geïsoleerde en wildste park. Kenmerkend hier is de verscheidenheid aan landschappen: mooie bergmeren, watervallen en regenwoud. Ook loopt er genoeg wildlife rond, zoals wombats, wallaby’s en Tasmanian Devils. Er zijn veel wandelroutes en ook de bekende meerdaagse Overland Track begint hier.

Wil je een bergtop trotseren, dan heb je genoeg keuze! Zelf ben ik voor Cradle Mountain gegaan; een supermooie en uitdagende tocht langs allerlei kratermeren! Helaas hebben we de top niet gehaald, omdat het weer met de minuut slechter werd. Op een gegeven moment hadden we slechts een paar meter zicht en stonden we tot onze knieën in de sneeuw. Ik vond het helemaal tof en waande me alweer op Noordpoolexpeditie, maar mijn reisgenoot (een doorgewinterde local) wilde opeens resoluut omkeren. “Als je dood wilt moet je vooral verder gaan, maar ik ga niet mee,” sprak hij wijs. Nou leek me dat ietwat overdreven, maar aangezien mijn padvinderskwaliteiten niet uitermate goed zijn restte mij niet veel keus dan hem te volgen. Bummer!

Into the wild
Houd je van echt ‘into the wild’? Overweeg dan eens het Walls of Jerusalem National Park te bezoeken. Het ligt letterlijk middenin de wildernis en is niet bereikbaar per auto. Om in het park te komen moet je eerst een berg oversteken (juist… de walls dus) en daarna nog een uur of twee lopen. Maar dan heb je ook wat! Je begeeft je hier in een fenomenaal mooi stukje natuur omringd door ruwe bergtoppen. En het mooiste is dat je het met (bijna) niemand hoeft te delen, want er zijn maar weinig toeristen die zich in dit gebied wagen. Ik vond het top!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.