Wildlife spotten in Nepal

headerNepal staat vooral bekend om het indrukwekkende Himalayagebergte en de veelbesproken stad Kathmandu. Maar wist je dat je er ook heel goed wildlife kunt spotten? Het land heeft twee nationale parken waar dit mogelijk is: Chitwan in het zuiden en Bardia in het westen. Vanwege de ligging is Chitwan een stuk toeristischer, terwijl Bardia zijn ongerepte karakter wat meer behouden heeft. Toch is de kans op het spotten van wild in beide parken ongeveer gelijk, dus het maakt niet heel veel uit welke je kiest.

De Aziatische Big Five
In allebei de parken kun je op verschillende manieren op safari: per jeep, per kano, per olifant of te voet. Wij kozen voor de laatste optie in Chitwan NP, vooral omdat we nog nooit eerder een wandelsafari gedaan hadden. Ze zeggen dat je hier de Big Five kunt spotten (als je de leeuw omruilt voor een tijger dan), maar eerlijk gezegd geloven we daar geen bal van. We gaan de jungle in met 2 kleine Nepalese mannetjes die elk alleen een bamboestok bij zich droegen. “Meer dan een aap, een pauw of een kaketoe gaan we niet zien,” zeggen we sarcastisch tegen elkaar.

Villa achterwerk
Maar al na twee minuten blijkt dat we ernaast zitten, als we opeens op 100 meter afstand van een gigantische neushoorn staan. Het beest staat rustig te grazen en kijkt niet op of om. Blijkbaar heeft ie totaal niet in de gaten dat wij met z’n vieren naar z’n achterwerk staan te koekeloeren. Hierna stuiten we ongeveer elk half uur op een ander exemplaar, de één nog dichter bij dan de ander. De beste close-up hebben we met een rhino die op 20 meter afstand water komt drinken aan de rivier waar we zitten te lunchen. En elke keer is het best wel spannend, want ondanks dat ze er nogal log uitzien kunnen deze beesten veel harder rennen dan wij.

DSC_1074

Wat je van beren leren kan
Met 9 neushoorns hebben we al geluk volgens de gidsen, maar daar blijft het niet bij. We spotten ook nog eens 4 beren, waarvan er 2 op het punt van aanvallen staan als ze ons in het oog krijgen. We schrikken ons de touwtyfus en zetten het al op een rennen (compleet tegen de instructies in, want juist dan ben je een gemakkelijke prooi). De gidsen brullen en zwaaien wat met hun stokken, waarop de beren toch maar besluiten af te taaien. Gelukkig maar!

Hear me roar
Net bekomen van de schrik van Bahloe de Beer, horen we luid en duidelijk gebrul van dichtbij. “Een tijger!” fluistert onze gids enthousiast. De kans om dit dier te spotten in Chitwan is zo’n 3 procent. Je mag jezelf dus erg gelukkig prijzen als je er één ziet. Maar eerlijk gezegd stond ik ‘m vooral te knijpen haha. Zeker toen de gids besloot precies daar te gaan lunchen, want ‘misschien kwam ie dan wel even buurten’. Ik was er toch niet zo zeker van dat deze kleine man zo’n krachtig beest zou verslaan als het tot een gevecht zou komen. Maar het blijft bij gebrul en we vervolgen onze tocht. We zien nog een aantal herten, wilde zwijnen en apen.

beer

Ik vond de wandelsafari echt verrassend leuk! Nu komt dat deels doordat wij wel echt geluk hadden met het aantal dieren dat we zagen, maar het is ook gewoon een spannende ervaring. Steeds als je langs het hoge gras of dichte bosjes loopt en je hoort wat geritsel, slaat je hartslag even op hol. Want ja; het kan zomaar een tijger of luipaard zijn! En als dat het geval is, heb je natuurlijk wel een heel tof verhaal om mee thuis te komen J.

Vertel; heb jij wel eens een wandelsafari gedaan? Welke dieren heb jij daarbij gespot?

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.